Eerbetoon aan mijn 3 zeer geliefde vissen. Waarvan de laatste door omstandigheden door het leven ging als Vis.
Vis heeft wel een naam gehad hoor.
Toen hij met zijn twee broertjes/zusjes bij me kwam wonen kregen ze alledrie een prachtige naam: Pluk, Lizzie en Elmo.
Als ze bij elkaar zwommen, kon ik precies zien wie wie was.
Pluk had namelijk de meeste zwarte vlekken, Elmo was het oranjest en was de kleinste en die ene die overbleef was automatisch Lizzie.
Na een half jaar ging een van de drie dood. En toen begon het, want wie was er dood??
Ik was na de dood van vis1 zo van slag dat ik vergeten ben te kijken wie hij was. Ze waren tenslotte allemaal even belangrijk voor me. Ik denk dat het Elmo was.
Na een paar dagen (ik was inmiddels weer een beetje opgeknapt) concentreerde ik me op m'n twee andere -inmiddels uitgehongerde- vissen.
Mmm... Hij lijkt wel wat kleiner te zijn dan die andere. En hij is weer oranje-der.
Fijn, dat waren de twee kenmerken van Elmo.
Ik vond het zielig om ze nu al zonder naam door te laten leven, daarom besloot ik dat Elmo dood was gegaan en dat de kleinste nu Pluk was (hij had tenslotte meer vlekken. Maar waren het ook meer vlekken dan mijn overleden vis had?) en de meest oranje Lizzie (was Elmo dan nóg oranje-der?)
Twee en een half jaar ging het goed, om de 4 dagen kregen ze een beetje eten en als ik ze door het glas niet meer zag, kregen ze een schone kom.
En toen sloeg het noodlot toe. Vis2 overleed op 3-jarige leeftijd.
Natuurlijk was ik ook door dit verlies helemaal kapot, want dat hoort.
Maar toen ik na enkele dagen weer bij de kom kwam, had ik toch wel een probleem.
Ik had nu echt geen idee meer wie er over was gebleven.
Hij was best wel oranje (Lizzie? Of toch Elmo?), maar hij had ook veel vlekken (Pluk?) en erg groot was hij ook niet (Elmo?).
Daarom werd het Vis.
Vis had een sprankelende en sterke persoonlijkheid. Hij was inmiddels al 5 en had allebei zijn broertjes en/of zusjes al verloren. En toch bleef hij zo vrolijk in het rond zwemmen.
Hij kreeg nog steeds iedere keer als ik eraan dacht een paar hapjes voer.
En iedere keer als ik Vis niet meer zag, kreeg hij weer trouw een schone kom.
Tot gisteren.
Maar het geeft niet. Vis was al oud en heeft een goed leven gehad.
Hij is nu samen zijn met zijn broertjes en/of zusjes in de vissenhemel.
Hij heeft zijn hele leven met hetzelfde potje vissenvoer gedaan (hij hield niet echt van variatie). Wat ik nu ook maar heb weggegooid.
Ik zal hem missen.
Vis heeft wel een naam gehad hoor.
Toen hij met zijn twee broertjes/zusjes bij me kwam wonen kregen ze alledrie een prachtige naam: Pluk, Lizzie en Elmo.
Als ze bij elkaar zwommen, kon ik precies zien wie wie was.
Pluk had namelijk de meeste zwarte vlekken, Elmo was het oranjest en was de kleinste en die ene die overbleef was automatisch Lizzie.
Na een half jaar ging een van de drie dood. En toen begon het, want wie was er dood??
Ik was na de dood van vis1 zo van slag dat ik vergeten ben te kijken wie hij was. Ze waren tenslotte allemaal even belangrijk voor me. Ik denk dat het Elmo was.
Na een paar dagen (ik was inmiddels weer een beetje opgeknapt) concentreerde ik me op m'n twee andere -inmiddels uitgehongerde- vissen.
Mmm... Hij lijkt wel wat kleiner te zijn dan die andere. En hij is weer oranje-der.
Fijn, dat waren de twee kenmerken van Elmo.
Ik vond het zielig om ze nu al zonder naam door te laten leven, daarom besloot ik dat Elmo dood was gegaan en dat de kleinste nu Pluk was (hij had tenslotte meer vlekken. Maar waren het ook meer vlekken dan mijn overleden vis had?) en de meest oranje Lizzie (was Elmo dan nóg oranje-der?)
Twee en een half jaar ging het goed, om de 4 dagen kregen ze een beetje eten en als ik ze door het glas niet meer zag, kregen ze een schone kom.
En toen sloeg het noodlot toe. Vis2 overleed op 3-jarige leeftijd.
Natuurlijk was ik ook door dit verlies helemaal kapot, want dat hoort.
Maar toen ik na enkele dagen weer bij de kom kwam, had ik toch wel een probleem.
Ik had nu echt geen idee meer wie er over was gebleven.
Hij was best wel oranje (Lizzie? Of toch Elmo?), maar hij had ook veel vlekken (Pluk?) en erg groot was hij ook niet (Elmo?).
Daarom werd het Vis.
Vis had een sprankelende en sterke persoonlijkheid. Hij was inmiddels al 5 en had allebei zijn broertjes en/of zusjes al verloren. En toch bleef hij zo vrolijk in het rond zwemmen.
Hij kreeg nog steeds iedere keer als ik eraan dacht een paar hapjes voer.
En iedere keer als ik Vis niet meer zag, kreeg hij weer trouw een schone kom.
Tot gisteren.
Maar het geeft niet. Vis was al oud en heeft een goed leven gehad.
Hij is nu samen zijn met zijn broertjes en/of zusjes in de vissenhemel.
Hij heeft zijn hele leven met hetzelfde potje vissenvoer gedaan (hij hield niet echt van variatie). Wat ik nu ook maar heb weggegooid.
Ik zal hem missen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten