Nog niet alle kleuters snappen het doel van een geheim...
Afgelopen week heb ik afscheid genomen van mijn lieve kleutertjes. Mijn rapport was goed en ik mag het het volgende semester gaan proberen in groep 3.
Natuurlijk gebeurt dit niet onopgemerkt. Ongeveer een week lang heb ik dagelijks aan moeten horen dat de kleuters vooral niets voor me aan het maken waren. En dat het vooral geen boekje was. En dat het vooral niet in de kast verstopt lag.
Op mijn laatste stagedag hielden ze het niet meer en vertelde een jongste kleuter per ongeluk wat hij voor mij getekend had.
De arme kleuter kreeg meteen 10 oudste kleuters over hem heen.
Gelukkig kon ik de klas wijsmaken dat ik echt niets heb gehoord, behalve het grapje dat hij maakte.
De rest van de dag hebben ze me per ongeluk een heleboel van dit soort "grapjes" verteld.
Het voorval was compleet langs een van de andere kleuters gegaan. Tijdens de werkles kwam ze naar me toe met een groot probleem: 'Juf, ik mag niet zeggen dat we een boekje voor jouw hebben gemaakt, want dat is geheim. Maar wat is een geheim?'
Ook tijdens het feestje bleek het erg moeilijk geheimpjes te bewaren. Ik citeer: 'Juf, ik ga me achter de boom verstoppen en dan moet jij me zoeken, goed?'. Ik heb me rot gezocht.
Na de traktatie,waarvan ik de hele dag heb gezegd dat ik die vooral niet had, was het tijd om echt afscheid te nemen.
Na 25 plakzoenen en knuffels heb ik groep 1/2 aap voor de laatste keer als hun stagejuf uitgezwaaid. Ik met mijn geheime boek vol tekeningen en zij met hun geheime traktatie.
Natuurlijk gebeurt dit niet onopgemerkt. Ongeveer een week lang heb ik dagelijks aan moeten horen dat de kleuters vooral niets voor me aan het maken waren. En dat het vooral geen boekje was. En dat het vooral niet in de kast verstopt lag.
Op mijn laatste stagedag hielden ze het niet meer en vertelde een jongste kleuter per ongeluk wat hij voor mij getekend had.
De arme kleuter kreeg meteen 10 oudste kleuters over hem heen.
Gelukkig kon ik de klas wijsmaken dat ik echt niets heb gehoord, behalve het grapje dat hij maakte.
De rest van de dag hebben ze me per ongeluk een heleboel van dit soort "grapjes" verteld.
Het voorval was compleet langs een van de andere kleuters gegaan. Tijdens de werkles kwam ze naar me toe met een groot probleem: 'Juf, ik mag niet zeggen dat we een boekje voor jouw hebben gemaakt, want dat is geheim. Maar wat is een geheim?'
Ook tijdens het feestje bleek het erg moeilijk geheimpjes te bewaren. Ik citeer: 'Juf, ik ga me achter de boom verstoppen en dan moet jij me zoeken, goed?'. Ik heb me rot gezocht.
Na de traktatie,waarvan ik de hele dag heb gezegd dat ik die vooral niet had, was het tijd om echt afscheid te nemen.
Na 25 plakzoenen en knuffels heb ik groep 1/2 aap voor de laatste keer als hun stagejuf uitgezwaaid. Ik met mijn geheime boek vol tekeningen en zij met hun geheime traktatie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten