Juf, je veter zit los - Juf, er zit een spin in je haar - Juf, ik heb een cadeautje voor je - Juf... 1 april!
Ik hou wel van 1 april. Iedereen is een beetje vrolijker op zo'n dag. Hoewel, de meeste mensen dan. Behalve de oh zo zielige piepeltjes die de lol van een geintje niet in kunnen zien.
De kinderen zien die lol wel. En ik had het geluk dat ik mocht stagelopen...
En hoe leuk kinderen 1 april ook vinden, ze snappen het nog niet helemaal.
Iedere 10 seconden maken ze een "coole" 1 april grap. Wat er dus op neerkomt dat ik donderdag ongeveer 263 keer heb gehoord dat mijn veter los zat (er zaten niet eens veters in mijn schoenen, maar dat terzijde), 195 keer dat ik een spin in mijn haar had en zelfs dat er een dinosaurus op het schoolplein liep.
Geweldig! Vooral omdat ze me niet eens de tijd geven naar mn veters te kijken, want nog voor ik mijn hoofd beweeg wordt er al '1 April!!' achteraan geroepen.
En vervolgens liggen ze een half uur in een deuk.
Nee, als je het doet, moet je het goed doen.
Zoals bij het jeugdjournaal. Hoewel 3 kwart van Nederland ieder jaar een soort competitie houdt om de grap zo snel mogelijk te ontdekken, zijn er toch altijd wel een paar duizend kinderen die er intrappen (waarschijnlijk veel meer, maar die geven het natuurlijk niet toe).
Een paar jaar geleden was de 1 april grap: 'Rol van Harry Potter voor Jan Peter Balkenende'. Duidelijk dat dit de 1 april grap was natuurlijk, maar zeg eerlijk, het had best gekunt toch?
Nou lukt het al nooit iemand om een verrassing voor mij geheim te houden, laat staan een 1 april grap. Op zulke dagen ben ik goed op mijn hoede.
Ik trapte dan ook mooi niet in de 1 april grap bij de Vie&Die (tenminste, ik mag hopen dat het een 1 april grap is).
Donderdag hing er opeens een brief op de deur van de kantine met de mededeling dat, omdat we langer pauze houden dan mag, de duur van de pauze terug is gebracht naar 7, 5 minuut.
Leuk bedacht, maar niemand trapte erin natuurlijk. Dachten wij.
Bleek er toch één collega erin getrapt en zelfs de arbowet erop af wilde sturen.
Nee, op zo'n dag als 1 april neem ik alles met een korreltje zout.
Maar wel nadat ik heb gecontroleerd of het zout niet vervangen is door suiker natuurlijk.
(Hoewel dat wel minder erg is dan andersom).
Ik hou wel van 1 april. Iedereen is een beetje vrolijker op zo'n dag. Hoewel, de meeste mensen dan. Behalve de oh zo zielige piepeltjes die de lol van een geintje niet in kunnen zien.
De kinderen zien die lol wel. En ik had het geluk dat ik mocht stagelopen...
En hoe leuk kinderen 1 april ook vinden, ze snappen het nog niet helemaal.
Iedere 10 seconden maken ze een "coole" 1 april grap. Wat er dus op neerkomt dat ik donderdag ongeveer 263 keer heb gehoord dat mijn veter los zat (er zaten niet eens veters in mijn schoenen, maar dat terzijde), 195 keer dat ik een spin in mijn haar had en zelfs dat er een dinosaurus op het schoolplein liep.
Geweldig! Vooral omdat ze me niet eens de tijd geven naar mn veters te kijken, want nog voor ik mijn hoofd beweeg wordt er al '1 April!!' achteraan geroepen.
En vervolgens liggen ze een half uur in een deuk.
Nee, als je het doet, moet je het goed doen.
Zoals bij het jeugdjournaal. Hoewel 3 kwart van Nederland ieder jaar een soort competitie houdt om de grap zo snel mogelijk te ontdekken, zijn er toch altijd wel een paar duizend kinderen die er intrappen (waarschijnlijk veel meer, maar die geven het natuurlijk niet toe).
Een paar jaar geleden was de 1 april grap: 'Rol van Harry Potter voor Jan Peter Balkenende'. Duidelijk dat dit de 1 april grap was natuurlijk, maar zeg eerlijk, het had best gekunt toch?
Nou lukt het al nooit iemand om een verrassing voor mij geheim te houden, laat staan een 1 april grap. Op zulke dagen ben ik goed op mijn hoede.
Ik trapte dan ook mooi niet in de 1 april grap bij de Vie&Die (tenminste, ik mag hopen dat het een 1 april grap is).
Donderdag hing er opeens een brief op de deur van de kantine met de mededeling dat, omdat we langer pauze houden dan mag, de duur van de pauze terug is gebracht naar 7, 5 minuut.
Leuk bedacht, maar niemand trapte erin natuurlijk. Dachten wij.
Bleek er toch één collega erin getrapt en zelfs de arbowet erop af wilde sturen.
Nee, op zo'n dag als 1 april neem ik alles met een korreltje zout.
Maar wel nadat ik heb gecontroleerd of het zout niet vervangen is door suiker natuurlijk.
(Hoewel dat wel minder erg is dan andersom).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten